Son günlerde hepimizin içini sızlatan Rojin cinayeti ve bu cinayetle ilgili iki yıl sonra gelen adli tıp raporları gündemde. Tecavüze uğradığına dair delillerin, farklı DNA örneklerinin bulunması insanın kanını donduracak kadar ağır bir gerçeklik. Bir genç kızımızın başına gelen bu korkunç olayın bu kadar uzun süre cevapsız bırakılması, yaptırımların uygulanmaması, sorumluların adalet önüne çıkarılmaması toplum vicdanında büyük bir yara açıyor.

Dünyanın her yerinde suç, şiddet, kadın cinayetleri var. Ancak bizdeki gibi duyarsızlığın, zaman kaybının ve cezasızlığın normalleşmesi akıl alır gibi değil. Oysa ki devletin en temel görevi bireylerini,çocuklarını ve kadınlarını korumaktır. Maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisinde en alt basamaklarda yer alan güvenlik, barınmak, korunmak, güvende hissetmek. Bu sağlanmadığında ne eğitimden, ne özgürlükten, ne de refahtan söz edilebilir.

Kadınlarımızı, genç kızlarımızı, çocuklarımızı korumak devletin en asli vazifesidir. Bu tür olaylarda caydırıcı cezaların hızla uygulanması toplumun yüreğine biraz olsun su serpecektir. Ama asıl ihtiyaç, bu vahşetlerin hiç yaşanmamasıdır.

Siyasi cepheye baktığımızda ise manzara çok daha karmaşık. Ne söyleseniz ertesi gün tam tersi çıkabiliyor. Hem iktidarda hem muhalefette dengeler sürekli değişiyor.

Önümüzdeki hafta, hatta belki de çok daha yakın bir zamanda kabine değişikliği bekleniyor. Güçlü koltuklarda oturan isimlerin yerinde kalacağına dair duyumlar var: İçişleri, Maliye, Enerji, Sağlık ,Milli Eğitim ve Dışişleri bakanlıklarında bir değişiklik olmayacağı konuşuluyor. Ancak Kültür ve Turizm, Ticaret, Savunma ,Sanayi, Tarım Orman gibi kritik bakanlıklarda değişim ihtimali oldukça yüksek görünüyor. Afad Bakanlığı da gündemde.

Ve bir başka gelişme: Sedat Peker’in geçmiş yıllarda ifşaladığı bazı isimlerin bugünlerde göz altına alınması.
Geç gelen adalet, acaba gerçekten adalet midir, yoksa siyasi hesapların bir yansıması mı? Kamuoyunda bu sorular daha çok sorulmaya başlanıyor.

Sevgili okurlarım, gündem hızlı, yoğun ve birbirine karışmış durumda. Böyle zamanlarda fotoğrafları iyi okumak, satır aralarını görmek, olayları derinlemesine analiz etmek şart.

Ama her şeyin ötesinde, unutmayalım ki insanı korumak, hayatı savunmak siyasetin de devletin de en temel görevidir. Rojin’in çığlığı sadece bir genç kızın dramı değil, toplumun vicdanının haykırışıdır.

Sevgi ve umutla kalın.